Weigering en beroep

Wat je doet als ETIAS wordt geweigerd

Een ETIAS-weigering is een formeel besluit van de nationale ETIAS-eenheid van een van de betrokken landen. Je ontvangt het per e-mail, met de redenen en de instantie die besliste. Je hebt het recht om beroep in te stellen, in dat land en volgens het nationale recht daar.

Mijn paspoort controleren →Officiële ETIAS-website van de EU ↗

Gebaseerd op officiële EU-bronnenLaatst gecontroleerd 9 november 2026Bijgewerkt 10 november 2026

Hoe een weigering tot stand komt

Je aanvraag wordt eerst automatisch vergeleken met Europese databanken (Schengeninformatiesysteem, Europol-gegevens, Interpol-gegevens over gestolen reisdocumenten en andere) en met risico-indicatoren. Is er geen treffer, dan wordt de autorisatie binnen enkele minuten verleend.

Is er wel een treffer, dan gaat het dossier naar de centrale ETIAS-eenheid bij Frontex en, als de treffer wordt bevestigd of twijfelachtig is, naar de nationale eenheid van het verantwoordelijke land, meestal het land van je eerste geplande verblijf. Alleen een mens bij die nationale eenheid kan een autorisatie weigeren. Het systeem weigert nooit zelf.

De belangrijkste weigeringsgronden

De verordening somt ze op. Kort gezegd wordt een autorisatie geweigerd als:

• je reisdocument als verloren, gestolen, verduisterd of ongeldig is gesignaleerd;
• je een veiligheidsrisico, een risico op illegale immigratie of een hoog epidemisch risico vormt;
• er in het Schengeninformatiesysteem een signalering voor weigering van toegang tegen je is;
• je niet binnen de termijn reageert op een verzoek om extra informatie, of niet verschijnt op een gesprek waarvoor je bent uitgenodigd.

Eerdere migratiegeschiedenis, zoals een aan de grens geregistreerde overschrijding van de verblijfsduur, kan meewegen bij de beoordeling van het risico op illegale immigratie.

Een eerdere veroordeling leidt niet automatisch tot weigering. De nationale eenheid beoordeelt het dossier. Ze kan ook een autorisatie met beperkte territoriale geldigheid afgeven, alleen geldig voor het land dat haar afgeeft, om humanitaire redenen of vanwege internationale verplichtingen.

Wat de weigeringsmail bevat

Volgens de verordening vermeldt ze:

• dat de autorisatie is geweigerd, met het aanvraagnummer;
• de nationale eenheid die weigerde, met haar adres;
• de redenen van de weigering;
• informatie over de beroepsprocedure, de bevoegde instantie en de termijn;
• hoe je contact opneemt met de gegevensbeschermingsautoriteiten.

Hoe je beroep instelt

Je stelt beroep in in het land waarvan de nationale eenheid de autorisatie weigerde, volgens het nationale recht van dat land. Termijnen, vorm en taal verschillen dus per land; de weigeringsmail moet je vertellen wat geldt.

Praktische tips:

• Lees de redenen goed. Komt de weigering door een fout (verkeerd paspoortnummer, verkeerd antwoord op een vraag), dan kan een nieuwe, gecorrigeerde aanvraag sneller zijn dan beroep.
• Verzamel documenten die rechtstreeks ingaan op de genoemde reden.
• Beroep is een juridische procedure. Bij een weigering die verband houdt met een strafblad of een eerder migratieprobleem is advies van een advocaat in het betreffende land het overwegen waard.

De vergoeding en de alternatieven

De vergoeding van € 20 betaalt de behandeling van de aanvraag en wordt niet terugbetaald. Wordt ETIAS geweigerd, dan kun je nog steeds bij een consulaat een Schengenvisum aanvragen: dat is een aparte procedure met een eigen beoordeling.

Over intrekking

Een autorisatie kan ook later worden ingetrokken of nietig verklaard, als de voorwaarden voor afgifte niet vervuld waren of niet meer vervuld zijn. Dezelfde beroepsrechten gelden, behalve als je de intrekking zelf hebt gevraagd.

Zie ook: bijzondere gevallen (strafblad, dubbele nationaliteit, kinderen).